Een testcertificaat bevestigt dat de nieuwe scheidingswand 45 decibel is, maar de pers in het kantoor van de voorman ernaast is duidelijk hoorbaar. Dit komt meestal niet door de wand zelf, maar door een deur, een ventilatierooster of een kabelgoot die het geluidsniveau beïnvloedt. In dit artikel leggen we uit welke waarde in het specificatieblad er daadwerkelijk toe doet en hoe u deze kunt interpreteren voor uw specifieke werkplaats.

Het correct interpreteren van de geluidsisolatiewaarde vóór het plannen van muren en cabines.

De geluidsisolatiewaarde beschrijft hoeveel geluid een muur, deur of cabinewand daadwerkelijk blokkeert. In het gegevensblad wordt dit meestal weergegeven als een enkel getal in decibel, voorafgegaan door een kleine subscript w. Achter deze waarde schuilt een gestandaardiseerde meting, een weegcurve en een aantal aannames die in een productiehal niet automatisch van toepassing zijn.

Hieronder leert u wat de kernwaarde aangeeft, waar de beperkingen ervan liggen en hoe u het resultaat voor een complete muur uit verschillende componenten kunt inschatten. Aan het einde weet u welke vragen vóór elke aanbesteding beantwoord moeten worden.

Waarom een ​​hoge isolatiewaarde alleen geen garantie is voor een stille werkplek

Een testcertificaat beschrijft een enkel component dat zich in een laboratorium bevindt tussen twee meetkamers, zorgvuldig afgesloten en zonder lekkages. In een fabriek staat dezelfde muur naast een deur, onder een ventilatierooster en op een verende vloer. Wat de werkplek daadwerkelijk bereikt, hangt dus niet alleen af ​​van de waarde op het specificatieblad , maar ook van aansluitingen, openingen en de grootte van het oppervlak. Zelfs een kleine kier onder een deur kan meer geluid doorlaten dan de rest van de muur.

Aanvragen bij de sta Group bevatten vaak slechts één getal, zoals de vraag naar een cabine met 40 dB geluidsisolatie. Is deze waarde voldoende? Zonder het gewenste geluidsniveau, het geluidsspectrum en de oppervlakten van de componenten is dit moeilijk te beoordelen. Uit projecten met geluidsdichte wanden, cabines en behuizingen weten we dat een hoge geluidsisolatiewaarde een voorwaarde is voor een goede geluidsisolatie, maar niet het eindresultaat. In de volgende paragrafen wordt uitgelegd hoe dit cijfer wordt bepaald en hoe het correct kan worden gebruikt.

De geluidsisolatiewaarde R en de afhankelijkheid daarvan van de frequentie.

Fysiek gezien beschrijft de geluidsisolatiewaarde R hoeveel een bouwelement het invallende geluidsvermogen dempt wanneer het erdoorheen gaat. Het vergelijkt het vermogen dat het oppervlak aan de lawaaierige kant raakt met het deel dat teruggekaatst wordt aan de stillere kant. Het resultaat wordt logaritmisch uitgedrukt in decibels, en alleen voor luchtgeluid.

Waarom speelt frequentie zo'n belangrijke rol? Lage frequenties dringen gemakkelijker door vrijwel elke constructie dan hoge frequenties. Dezelfde muur kan bijvoorbeeld slechts 25 dB halen bij 100 Hz en meer dan 50 dB bij 2.000 Hz. Daarom worden de geluidsisolatiewaarden individueel bepaald voor elke terts-octaafband in de testopstelling volgens DIN EN ISO 10140-2, van een diepe brom tot een hoog sissend geluid.

Deze hoeveelheid heeft niets te maken met geluidsabsorptie in een ruimte. Onze gids, Geluidsisolatie versus Geluidsabsorptie, legt het verschil tussen deze twee principes in detail uit.

Wat 30 decibel betekent in termen van overgedragen energie

Mathematisch gezien is R = 10 · lg(1/τ), waarbij τ het deel van het geluidsvermogen aangeeft dat door het onderdeel heen gaat. 30 dB betekent dus dat een duizendste van de energie door de muur heen gaat.

Een geluidsisolatie van 40 dB laat slechts een tienduizendste van het geluid door. Elke extra 10 dB deelt de doorgelaten hoeveelheid geluid weer door tien; bij 50 dB blijft er slechts een honderdduizendste van het geluid over. Dit is precies de reden waarom zelfs de kleinste lekken zo'n significant effect hebben , omdat een open ruimte energie vrijwel ongehinderd doorlaat.

Van frequentierespons tot het singuliere: de gewogen geluidsreductie-index Rw

Omdat zestien afzonderlijke waarden in het dagelijks gebruik moeilijk te vergelijken zijn, wordt de frequentierespons voor specificatiebladen en offertes samengevat in één enkele waarde: de geluidsisolatiewaarde Rw. De subscript w staat voor "gewogen".

Een geluidsisolatiewaarde van 42 dB geeft aan hoe goed een bouwcomponent isoleert over het akoestisch belangrijke frequentiebereik, gewogen volgens een vaste curve. In normen en testrapporten kunt u ook de notatie "geluidsisolatiewaarde" met een koppelteken tegenkomen. Beide verwijzen naar dezelfde waarde.

De referentiecurve volgens DIN EN ISO 717-1

De basis is een gestandaardiseerde referentiecurve die 16 derde-octaafbanden omvat van 100 tot 3.150 Hz en lagere waarden bij lage frequenties toelaat. Deze curve wordt in stappen van 1 dB verschoven totdat de totale gemeten waarden er niet meer dan 32 dB onder komen te liggen.

Vervolgens wordt de waarde van de verschoven curve bij 500 Hz afgelezen. Banden waarin het component beter presteert dan de curve leveren geen bonuspunten op, terwijl zwakke banden punten kosten. Een element met een significante dip in enkele banden behaalt daardoor een lagere geluidsisolatiewaarde, zelfs als het in de rest van het spectrum zeer goed presteert.

Spectrale adaptatiewaarden C en Ctr

Volledige waarden bevatten twee correcties tussen haakjes na de enkelvoudige vorm, bijvoorbeeld Rw (C; Ctr) = 42 (−1; −5) dB. De waarde C heeft betrekking op geluid met middelhoge en hoge frequenties. Ctr is daarentegen bedoeld voor laagfrequent geluid. Naast het wegverkeer noemt de norm expliciet fabrieken als typische bronnen, die voornamelijk laag- en middelfrequent geluid uitstoten.

Voor industriële gebouwen is dit geen onbelangrijk probleem. Als persen, ventilatoren of andere apparatuur voornamelijk in het basfrequentiegebied werken, beschrijft de som van Rw en Ctr het effect realistischer dan elk afzonderlijk. In het voorbeeld blijft slechts 37 van de oorspronkelijke 42 dB effectieve geluidsisolatie over. Als de correctiewaarden ontbreken in het gegevensblad, is het raadzaam het volledige testcertificaat aan te vragen.

Rw, R'w en Rw,P in directe vergelijking

In de testopstelling worden alle flankerende transmissiepaden opzettelijk onderdrukt; het geluid bereikt de ontvangende ruimte alleen via het testobject. Zodra de wand is geplaatst, verandert de situatie. Een deel van het geluid verplaatst zich om de scheidingswand heen via de vloer, het plafond, de staalconstructie en aangrenzende wanden; dit effect wordt flankerende transmissie genoemd. Daarom is de in het gebouw gemeten geluidsisolatiewaarde R'w bijna altijd lager dan de laboratoriumwaarde.

Een overzicht van de vier afkortingen die u in gegevensbladen en acceptatieprotocollen zult tegenkomen:

Het verschil tussen de testwaarde en de werkelijke geluidsisolatiewaarde hangt af van de installatie ter plaatse. Aansluitingen, doorvoeringen en de aansluiting op de vloer van de hal zijn met name belangrijke factoren.

Welke Rw-waarden behalen typische componenten in de industrie?

De geluidsisolatiewaarde van een component hangt voornamelijk af van de massa en de constructie ervan. De volgende waarden zijn laboratoriumwaarden en dienen als richtlijn, aangezien ze aanzienlijk kunnen variëren afhankelijk van de dikte, de fabrikant en het ontwerp:

• Enkellaags staalplaat van 1 tot 2 mm: circa 25 tot 30 dB
• sandwichpanelen Voor gangwanden: circa 25 tot 33 dB, met minerale wolkernen aan de bovenkant.
• Dubbelwandige geluidsisolerende elementen Gemaakt van stalen cassettes met minerale wolvulling: circa 30 tot 45 dB
• Gipsplaten muren Gemaakt van gipsplaten: enkellaags met spouwmuurisolatie van circa 40 tot 45 dB, dubbellaags van circa 50 dB en meer.
• Geluidsdichte deuren Afhankelijk van het model: circa 32 tot 47 dB
• venster Gemaakt van gelaagd veiligheids- of geluidsisolerend glas: circa 32 tot 45 dB

Voor deuren en ramen geldt de geluidsisolatiewaarde altijd voor de gehele constructie, inclusief het kozijn en de afdichtingen, en niet alleen voor het deurblad of de glasplaat. Daarom ontwerpen we voor doorgangen tussen lawaaierige en stille ruimtes geluidsisolerende deuren die aansluiten bij de muur waarin ze worden geplaatst. Bij gipsplaatwanden bepalen de beplating, de spouwmuurisolatie en de afstand tussen de stijlen het resultaat; meer informatie hierover vindt u onder Geluidsisolatie van gipsplaten.

Massa, dubbele schil en samenloop van omstandigheden

Bij enkellaagse componenten is de oppervlaktemassa de belangrijkste factor die het resultaat bepaalt. Volgens de wet van de massa levert elke verdubbeling van het gewicht per vierkante meter theoretisch ongeveer 6 dB op, in de praktijk is dit meestal iets minder.

Dubbelwandige constructies bieden een aanzienlijk betere geluidsisolatie bij hetzelfde gewicht, mits beide wanden ontkoppeld zijn en de spouw geïsoleerd is. Dunne, stijve panelen hebben echter een zwak punt. Rond hun resonantiefrequentie trilt het paneel synchroon met de invallende golf, wat resulteert in een merkbare afname van de geluidsisolatie. Bij 8 mm glas treedt deze afname op rond 1.500 Hz, terwijl deze bij een 12,5 mm gipsplaat net onder de 3.000 Hz ligt.

Berekening van de geluidsisolatie van muren met deuren en openingen

Vrijwel geen enkele muur in de hal bestaat uit één enkel onderdeel. Deuren, ramen, ventilatieroosters en kabeldoorvoeren bevinden zich allemaal in hetzelfde oppervlak en dragen elk bij aan de specifieke geluidsisolatie. Het algehele effect wordt bepaald door een gecombineerde geluidsisolatiewaarde die al deze componenten omvat.

Om de geluidsisolatiewaarde te berekenen, kun je niet zomaar de decibelwaarden per oppervlakte-eenheid middelen. De overgedragen energie wordt eerst gemiddeld en pas daarna omgerekend naar decibels.

Berekening van de geluidsisolatie op basis van gedeeltelijke oppervlakken:

Rres = −10 · lg [ Σ (Sᵢ / S) · 10^(−Rᵢ / 10) ]

Sᵢ staat voor het oppervlak van het individuele component, Rᵢ voor de waarde ervan en S voor het totale wandoppervlak. Een voorbeeld uit de halbouw laat zien hoe snel het resultaat kan veranderen. Een scheidingswand van 20 m² bereikt een demping van 45 dB in het wandoppervlak, met een deur van 2 m² die een demping van 30 dB meet. Hoewel de deur slechts een tiende van het oppervlak beslaat, daalt de totale waarde tot ongeveer 39 dB. Bijna 80 procent van de overgedragen energie gaat dan alleen al door de deur.

Wat zijn de implicaties voor de planning? Dure wandelementen zijn alleen rendabel als deuren, ramen en ventilatieopeningen volgens een vergelijkbare standaard zijn ontworpen. Hoe dichter de waarden van alle componenten bij elkaar liggen, hoe minder de wand als geheel aan waarde verliest.

Hoeveel een open verbinding de waarde vermindert

Openingen die vrijwel geen geluidsisolatie bieden, hebben een nog veel groter effect. Als een open ruimte slechts 1 procent van het muuroppervlak beslaat, beperkt dit de geluidsisolatie van de hele muur tot ongeveer 20 dB, ongeacht hoe goed de rest van de muur is geconstrueerd. Zelfs één open ruimte per vierkante mijl zorgt ervoor dat de muur een isolatiewaarde van ongeveer 30 dB behoudt.

Waar komen dergelijke lekkages voor in een productiehal? Typische locaties zijn kabel- en leidingdoorvoeren, kieren onder deuren, openingen van transportbanden en ongeïsoleerde ventilatieopeningen. Geluidsisolerende ventilatieroosters, schotten en borstelafdichtingen dempen deze lekkages zonder de lucht- of materiaalstroom te belemmeren.

Waarom een ​​blokhut minder isoleert dan zijn muren

Voor behuizingen, cabines en controlekamers is de belangrijkste factor de mate waarin de gehele constructie stiller wordt. Deze waarde wordt het invoegverlies genoemd en wordt bepaald volgens DIN EN ISO 11546. Het is bijna altijd lager dan de geluidsisolatiewaarde van de gebruikte wandelementen , vaak met 10 dB of meer.

Waarom is dit zo? Drie factoren spelen een rol. Zonder geluidsabsorberende binnenbekleding wordt het geluid herhaaldelijk weerkaatst door de harde binnenoppervlakken, waardoor het geluidsniveau binnenin toeneemt en er meer energie naar buiten wordt afgevoerd. Daarnaast dragen openingen voor materialen, kabels en ventilatie, evenals contactbruggen voor constructiegeluid, hieraan bij als de cabine star is verbonden met de machine of de fabrieksvloer. Een effectieve cabine vereist daarom een ​​geluidsabsorberende binnenbekleding, luchtdichte doorvoeringen en een ontkoppelde installatie.

Bij onze planning beginnen we met het doel, niet met de specificaties. Eerst bepalen we het gewenste geluidsniveau op de werkplek. Daaruit leiden we de benodigde isolatie af en pas daarna ontwerpen we de wandconstructie, deuren, ramen en ventilatie. Digitale metingen met een 3D-scanner zorgen ervoor dat elke doorvoer al in het 3D CAD-model is gepositioneerd, waardoor het niet nodig is om ter plaatse elementen uit te zagen.

Veelgestelde vragen over de Rw-waarde

Welke Rw-waarde is beter, een hoge of een lage?

Een hogere geluidsisolatiewaarde betekent een betere geluidsdemping. Omdat de schaal logaritmisch is, laat 50 dB slechts een tiende van de energie door die bij 40 dB doorlaat. De juiste waarde voor uw situatie hangt af van het verschil tussen het geluidsniveau in de hal en het gewenste geluidsniveau in de aangrenzende ruimte.

Met hoeveel decibel zal het stiller zijn achter een muur met een Rw van 40 dB?

Niet automatisch met 40 dB. Het werkelijke niveauverschil tussen twee ruimtes hangt ook af van de grootte van het scheidende oppervlak en de absorptie in de stillere ruimte, evenals van de transmissiepaden aan de zijkanten.

Een grote muur tegenover een galmende kantoorruimte laat meer geluid door dan een kleine muur tegenover een gedempte ruimte, zelfs met identieke geluidsisolatie.

Kunnen Rw en STC rechtstreeks met elkaar vergeleken worden?

Slechts tot op zekere hoogte. De STC-waarde die in Noord-Amerika gangbaar is volgens ASTM E413 is ook afgeleid van een referentiecurve, maar gebruikt een ander frequentiebereik en een extra regel voor individuele uitschieters. De twee waarden verschillen vaak slechts enkele decibels, maar zijn niet uitwisselbaar.

Voor componenten die internationaal worden ingekocht of voor exportprojecten is het daarom de moeite waard om het testcertificaat te bekijken om te zien welke methode ten grondslag ligt aan de opgegeven geluidsisolatiewaarde.

Is de geluidsisolatieclassificatie ook van toepassing op contactgeluid en geluid dat via de constructie wordt overgedragen?

Nee. De geluidsisolatiewaarde beschrijft alleen de isolatie tegen luchtgeluid. Voor contactgeluid is er het gewogen gestandaardiseerde contactgeluidsdrukniveau Ln,w, waarbij lagere waarden beter zijn. Trillingen die via funderingen en staalconstructies worden overgedragen, kunnen alleen worden beperkt door ontkoppeling en demping, niet door dikkere muren.

Welke waarde is geschikt voor uw zaal?

De juiste waarde wordt niet afgeleid van de hoogste waarde in de catalogus, maar van drie gegevens: het beoogde geluidsniveau op de werkplek, het geluidsspectrum van uw machines en het oppervlak van alle componenten waaruit een wand bestaat. Aan de hand van deze drie waarden kan de benodigde geluidsisolatiewaarde nauwkeurig worden berekend , inclusief deuren, ramen en ventilatieopeningen.

Onze ingenieurs meten het geluid ter plaatse, bepalen de wandconstructie en ontwerpen elk element op basis van de metingen. De elementen worden in onze eigen productiefaciliteit vervaardigd en vervolgens door onze eigen monteurs geïnstalleerd. Neem contact met ons op en stuur ons uw plattegrond, inventarislijst en uw gewenste waarden. Op basis hiervan berekenen wij de vereiste geluidsniveaus voor uw wanden, deuren en ramen.